Wirtuozofia

dla M.D.

Podjęliśmy męczeństwo w imię samych siebie. Nie śpieszyliśmy się kochać ludzi – tak szybko odchodzą – z miłością czy bez. Pisaliśmy często, nigdy raz na zawsze – o fizycznej, umysłowej pracy, o natręctwach, powstałych z braku mitów. Czuliśmy na zapas, nim zabrakło czasu na emocje; wtedy każdy był autorytetem; pesymizm oczyszczał i stawiał na nogi, dodawał siły do bycia słabym. Aż pojęliśmy, że nie jesteśmy jedynymi jedynakami, którym należy się instytucja poety.