Peryfeerie

 

W literaturze chodzi o to,

by celować w język,

lecz trafiać tuż obok.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Cokolwiek by się działo

i cokolwiek by się nie działo

– dobrego czy złego –

zawsze powtarzaj,

że w życiu chodzi o coś więcej.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dlaczego piszę wbrew oczekiwaniom odbiorców?

To proste: żeby zostać odrzuconym

i – tym samym – potwierdzić swoją wizję siebie-świata.

Niby dosyć,

a jakże nic!

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Poświęciłem się pisaniu, bo potrafię

okazywać troskę tylko sztucznym tworom.

Mówię do rzeczy, a one zdają-się-słuchać,

i nie ma mocnych.

I nigdy nie było.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Niestety nie warto umierać za poezję,

bo to tak, jakby umierać za lepienie z plasteliny lub rzeźbienie w mydle.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wydam tomik.

Wydam go tak jak Judasz wydał Chrystusa.

Wydam go za czytelnika –

kogoś, kogo ze wszech-miar nienawidzę,

bezinteresownie – za samo to, że jest,

że musi być i ja muszę być

od niego zależny.

Gdybym tylko mógł i umiał, wybrałbym

społeczną próżnię. Powiesz:

„piękny umysł”, dodasz:

„biedny człowiek”. Nazwiesz to

zadufaniem. Ja nazwę

kwestią przetrwania.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Po nocy ciemnej

przychodzi noc jaśniejsza.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Tak, Tato,

nienawidzę cię,

nienawidzę cię na tyle, na ile potrafię,

nie dlatego, że jestem tak szlachetny,

lecz dlatego, że jestem tak zahamowany;

nienawidzę cię za lęk: czy-obronię-swoją-kobietę-gdy-ktoś-nazwie-ją-kurwą;

i nienawidzę za to, że w wieku 23 lat jestem wrakiem człowieka,

że piszę w rytmie kolejnych wypaleń...

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Katalog dekalogów.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Skąd i jak mam wyprowadzać wzory moralne,

gdy jedyny post, jaki odprawiam, to postmodernizm?

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dzisiaj pisanie polega na wykorzystywaniu wykreślonych niegdyś słów.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dziś nawet fortuna czuje się skołowana.

Dziś – kto pierwszy, też lepszy.

Dziś: jest popęd – jest podaż;

niewyczerpa(l)ne złoża życzeń.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Pojedziesz na oklep, czy wybierzesz to, co oklepane?

Umiesz postawić się we własnym położeniu?

Panta rhei, Bracie; jedni wypłyną, a drudzy popłyną;

najedz się strachem!

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wszystko jest poezją.

A więc nic nią nie jest.

Albo inaczej:

nie chcę być nazywany poetą,

bo to zbyt duże zawężenie.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kiedyś szukałem fal, na których mógłbym nadawać sens.

Dziś chcę po prostu być sobą.

Nikomu nie muszę (umieć) się tłumaczyć;

pisanie nauczyło mnie, że mam prawo milczeć.

 

 

Bartosz Sadliński