Miałem może z 8 lat, kiedy w moim rodzinnym domu w Jeleniej Górze, ochoczo towarzyszyłem rodzicom przy wywoływaniu zdjęć w kuchni, której zasłonięte kocami okna teoretycznie dawały wystarczające zaciemnienie, aby uznać ją za ciemnię. Jeśli przyjąć, że to już zajmowanie się fotografią - to fotografia towarzyszy mi w taki czy inny sposób odkąd pamiętam. Obecnie młodzieńcze fascynacje związane z obróbką ciemniową, z powodów czysto praktycznych, ulokowałem w fotografii cyfrowej. Urzeka mnie sam proces powstawania fotografii, od momentu pojawienia się pomysłu, przez naciśnięcie spustu migawki, postprocessing, aż po pierwsze wrażenie związane z zobaczeniem gotowej odbitki. Fotografując staram się nie ograniczać do jednej dziedziny, ale w moich kadrach, najczęściej pojawia się temat człowieka oraz wszystko to co się z nim wiąże. Moja fotografia ma w sobie coś z polowania. Zamiast żmudnej inscenizacji konkretnego ujęcia, raczej staram się dostrzec i ukazać odbiorcom emocję, która w danym wydarzeniu przykuła moją uwagę.