Najcenniejsze w fotografii jest zatrzymywanie czasu. Moment, kiedy naciskam spust migawki, zostanie w zasobach elektronicznej pamięci i zawsze będę mogła do niego wrócić. Fotografuję od niedawna, ale to jest chyba najmniej istotne. Ważne jest natomiast to, że robienie zdjęć sprawia mi ogromną przyjemność – i pracując gdzieś w plenerze z intrygującą modelką, i uwieczniając biedronkę na źdźble trawy, i biegnąc za psem, kotem czy ptakiem, i podziwiając budowlę – wszystko to przez wizjer aparatu staje się mi bliskie. Fotografie bywają bardzo osobiste, ale dzielę się nimi, bo lubię, jak Ktoś zatrzymuje się na dłużej przy zdjęciu i czyta z niego to, co chciałam przekazać.

Nie zamykam się na żaden temat. Aparat towarzyszy mi prawie zawsze i wszędzie. Jest moim oknem na świat.